چه عیبی دارد اگر این بار یک " بچّه تهرونی- شمرونی" رئیس جمهور ایران شود.

انتخابات مجلس تمام شد و با اینکه یک سال دیگر مانده، از مدّت ها قبل به دنبال رئیس جمهور جدید می گردیم و سیاسی کار ها به دروغ می گویند: چه عجله ای!!!

بنی صدر از همدان بود و رجایی از قزوین، خامنه ای از مشهد بود و رفسنجانی از بهرمان، خاتمی از اردکان بود و احمدی نژاد از گرمسار.

و حالا ... ولایتی از تهران.

تمامی رقبای او از سوی تیـر دارها و تیـربار چی های مختلف تـرور شخصیت شده اند و  صدا  و  سیما ( بی مسمّی^ا ترین اسم برای این رسانه ) در کمال بی طرفی !! و به کرّات فضائل ایشـان را از جهات مختلف ارزیابی کرده و در آینده این تنور داغ تر خواهد شد.

شما نقطه ضعفی از ایشان سراغ دارید؟ یکی از دوستان یکی دارد، آن هم از جنس " زیر خاکی ". نمی دانم بخواهد آن را رو کند و یا او را به زیر خاک کنند به استناد این شریفه که فرمود:

حدیثی را بنامت کردم آغاز                          خدایا بال و پر دِه، شوق پرواز

نباشد قصّه بل کردم روایت                          برای مؤمنین من خاک پایت

شنیدم با حرارت گفته اخبار                         که این دستورتان دادم خبردار

چه کشفی کرده دیوان، اختلاسی                    که فندک آتشی زد اسکناسی

هزاران سکته در بطن و برون شد                 نه دردم کم شدی بلکه فزون شد

خبر از دزدی و از اِرتشاء است                    در اینجا حُکم دزدان ارتقاء است

تو داری قیمت بورس و بهاء را                    شکستی شاخص دیندار ما را

نمودم با خودم خلوت دوباره                         در افکارم چه بد گرد و غباره

چرا خائن نکردی بر سر دار                        که من میبینمش در کوچه بازار

به دنبال طلا و ارز و سکّه                          چه حیف از گالشش شد تکّه تکّه

به قلب عدلیه زد خنجر از پشت                     بنام نظمیه آدم همی کُشت

هزاران حُقّه در جیبش نهادند                        محلّ سگ به این کیفش ندادند

شیوخ جامعه خود مردِ رِندند                        مهاراجه شده پس اهل هِندند

نمیدانم چرا او را گرفتند                            عجب این قاضیان پیر و خِرفتند

بر این سی ساله ام یادآوری شد                      به کار مردمان نا داوری شد

یکی بی اشتها می کرده بازی                       یکی هم اشتباهی گشته قاضی

یکی با بهتر از ما گشته یی "دوست               رفیق" قافله دزد است و پُر روست

شما "فاضل خدا داد" یادتان هست                  همه مالش شما داد یادتان هست

تو را آن "زنده دل" جاسوس صهیون              به رشوه میخریدت یا به افیون

یکی "شهرام" و بهرامش به راه است             "جزایر" خورده و گقتا که شاه است

یکی گفت از "غلامان حسین" است                ز "کرباسش" بدان دزد خمین است

چو آمد شهر تهران را بگنداند                      بساط خانه را از پایه لرزاند

یکی آمد بگفتا با شمایم                               چو راهش داده شد گفتش خدایم

مگر در جاده بوده انحرافی                          که این یارانه ها شد انصرافی

یکی دروازه را اندازه میکرد                        یکی پا منقلَش خمیازه میکرد

یک از نامردمان "مه آفرید" است                  ز پول "خسرو" این مه آفریده است

هزاران نوکر و خدمتگزاران                       حرامی لقمه ها، بدعت گزاران

ز بانک مرکزی تا کُنج مجلس                      به فریاد آمده، گفتا که: خلّص

اگر حکمت شود مستان بگیرند                     به زابل رستم دستان بگیرند

چو عاقل را بُوَد یکفی اشاره                        به روی پرده می آید ستاره

همه سی سالتان مشغول این چند                    به خلوت میزنی بر توده لبخند

بیا بیرون ببین فحشاء چه کرده                     چه حالی با ربا فتوا نکرده

گرانی طفلکی بُرجک ندارد                         خرَت یابو شده پُشتک ندارد

خدایا درد و دارو آنچنانی                            خدا خواهد که بی درمان بمانی

مراتع با مخازن با معادن                            همه خالی شده پُر شد مدائن

هوای گمرک و بندر چه تلخ است                  همه قبله نما تان رو به بلخ است

ز بازاری مگو کسبش کساد است                  تمام دخل او خرج فساد است

خدایا این تو و این شهرداری                        ز دارایی مگو گوید چه داری

به بالا شهر تهران کاخ سازند                       برای سامری یک شاخ سازند

مَرو "همّت" شهیدان خواب خوابند                 کنون ویژه خوران "پورشه" سوارند

تمام جامعه "گشت" و "خصوصی"                تو در "قلّاده" ات باید بپوسی

تو "آغا زاده" یی "آقا" تو را چه                    حرامی زاده یی در شهر و بر دِه

به بند "پ" اگر بالا گرفتی                          تو شُهرت حضرت والا گرفتی

شراکت کرده ای با مردم دون                       شدی فرمانروا ای لختۀ خون

تو میدانی که حال مردمان چیست                  چگونه میتوان هم مُرد و هم  زیست

چو گفتی آگهی از حال مردم                        شناسایی شدی ای دزد گندم

که حال مردمان را کس نداند                        بسی زخمی ولی ناکس نداند

به سیلی میزند بر صورت خویش                  "جهاد اقتصادی" آمده پیش

چو فرمانش شده "تولید ملّی"                        شهیدش "مصطفی^ا ـ علامه حلّی"

به بند "میم" قسم پایان راهی                        "خمینی" گفته آمین و الهی

عذاب کوچکی گشته مهّیا                            چه روحانی نما ـ مرد مکلّا

تویی که گلّه ها را کرده پاره                        به صد تیرت زدن گردیده چاره

عذاب آخرت سنگین و سخت است                 نصیحت بر شما اتلاف وقت است

بگو بر مرد "یانکی" این بداند                      بباید فاتحه بر خود بخواند

تولید پاچه خواری ممنوع

از هر که راجع به تولید سئوال شده و نشده بلافاصله شروع کرد به : بله ... تولید ... بَه بَه و .. چَه چَه.

اگر نظرشان را بیشتر جویا شوید میگویند: همرنگ جماعت شو.

رئیس قوۀ (م) میگوید: تولید و رئیس قوۀ (ق) هم میگوید: تولید. اوّلی توجیه میکند و دوّمی زبان سرخ را توقیف. افعالی مانند توشیخ، توبیخ، توزیع، ... میماند برای بادمجان چین های دور قاب در رده های پایین تر و آن که مظلوم مانده است: توحید ... استغفرواالله

هنوز که هیچ کس راجع به مضّرات تولید سخنرانی نفرموده اند. حال فرض کنید یک نفر ـ زبانش لال ـ از رئیس قوۀ (ق) بپرسد: شما در سال تولید قصد دارید زندان و زندانی  تولید کنید و ایشان تولید جرآت کرده و بدون واهمه از تهدید و تحریک و تحریم آن مردک "نه سیاه ـ نه سفید" در جواب بگوید: برای اجرای فرمان خدا همه چیز تولید میکنیم.

پارسال که جهاد اقتصادی داشتیم و هنوز آماری از شهید و مجروحین و معلولین و اسیران این جهاد منتشر نشده است و با اینکه این آماده باش جهادی در اوّل سال و از طرف فرمانده کلّ قوا داده شده بود، درست سر بزنگاه همه مسئولین قوۀ (م) خزیدند در ...

اگر مطلبی را سراغ دارید که مثلاً گفته باشد: چرا تولید در طی این همه سال شعار نشده است تا به امسال،من را از فیض مطالعۀ آن محروم نفرمایید.

آنهایی که سال ها شعار دادند که وام از خارجی ها بگیریم حالا دربارۀ پیام سرمایۀ ملّی چه میگویند و بر چه طبلی خواهند کوفت؟

خدایا: پاچه خوارها زیاد شده اند و بعضی از آنها هار شده اند و خود را ویروس گونه به تولید انبوه رسانده اند. به آنها و به من بصیرت عطا فرما. آنها که لایق شفایند شفا بخش والّا نابودم و نابودشان بفرما. آمین.

پی نوشت: از استاد حاج محسن آقای قرائتی درخواست دارم بعنوان کارشناس علوم قرآنی مبحث

" تولید و ترویج و توزیع و توجیه پاچه خواری ممنوع "

را مکرراً تبیین نمایند که بفرموده: انّ الذکری تنفع المؤمنین.

همیشه شیخ ما آزرده  زین بود         

چرا  این  شوخ  مـا  پـروا  ندارد

بگفتش شوخ ما او را به شوخی        

چنین  فتـوا   ز  تـو  معنـا   ندارد

بدان ما شوخیان گرمایِ شهـریم          

سر ِ عاشق  شده   سرما  ندارد

که گفته شوخیان رسـوای دهرند          

که  کیش  جوکیـان  رعنـا  ندارد

تو راهِ خود برو، ما راهِ  شوخی          

دو راهی  روبـرو ، دعـوا  ندارد

پاییز بود و یک گل زرد

هیچ کی چمن رو دوست نداشت

اما محمّد  تـُو حیا ط

یواشکی  بهار میکاشت

زمستون  و یه  کوه درد

آتیش تو کرسی زرد زرد

فقط محمّد  تـُو حیاط

وایساده بود عین یه مرد

زمستون و یه دشت خشک

شباش که یخ میشد درشت

تازه محمّد  تـُو حیاط

جوونه ها را داده رُشد

شبای چلـّه بود و سخت

وقتی که یخ میکرد درخت

تنها محمّد  تـُو حیاط

سرما رو دید و در نرفت

سرما با صد دوز و کلک

دِلا رو باز میداد ترَک

اونوقت محمّد  تـُو حیاط

سرما رو کرد چوب و فلک

از فردا برفا آب میشه

گلا  تو  باغچه  وا میشه

نور محمّد  تـُو حیاط

باعث هر بهار میشه

دیر آمدیم

شصت سال آزگار

ما را ببخش

ای قدس بی قرار

ربنا ... و ثبّت اقدامنا ... وانصرنا

همراه و همدلیم با کاروان " الی^ا بیت المقدّس "

توجه : با نوشته شدن تاریخ این راهپیمایی به زبان انگلیسی مخالفم و انتظار دارم که دست اندرکاران این برنامه مورد مذکور را در آینده به تاریخ هجری تغییر دهند

و لقد علمتم الذین اعتدوا منکم فی السبت فقلنا لهم کونوا قردة خاسئین ( سورة البقره آیه 66 )

در جواب به خوش رقصی اوباما در مجمع صهیونیست ها ( آپیک 2011 ) 

آشغال – اوباما – صد رحمت به بوزینه

میدونم مثل اونایی که رفیق دزدیاتن

                               تو رو باش خیال میکردی اونا تا تهش باهاتن

تو خودت شکل یهودا که همیشه دوره گردن

                              دنبال عشق خیالی تو خیابونا میگردن

حالا فکر کن که تونستی

تو با یه تیکه ی صابون

به کلاغای بیابون

یا یه بوسه به یه کوسه

یا یه رشوه به یه گشنه

یا با یک ادا و عشوه

یا با ناز و یک کرشمه

بخری عشق و به ارزونی ی غاز

جیغ بکشی ، برنده شی

من باید بهت بگم

 بو گند تو

همرنگ بوی خائنا

هر چی بهت عطر بزنن

شب عروسیت در مییاد

دم خروسیت ور مییاد

تو خودت خود اونایی ، این اداس که در مییاری                 

تا گلی رو گیر بییاری ریشه شو تو در مییاری                            

بدجوری شکل اونایی ، من میگم هزار تا بدتر

                           برای همین کاراس که ، تو شدی کمتر ز عنتر

با اونا از یه قماشین ، بلکه باز بدتر و بدتر

                          برای همین چیزاس که ، موندی از خر هم غقب تر

حالا چادر خجالت ، رو سر نامردیات کن

                       از همین لحظه یه فکری ،  برا  نا مرادیات کن

چون خودت از هموناشی ،  فکر نکن که نوبراشی

                      از میون صدتا لاشی ،  تو صدای دلخراشی

حالا هر بار توی فکرم ،  تو رو چون ذغال میبینم

                      نه سفیدی ، نه سیاهی، تو رو یک شغال میبینم

یه دفعه فکرام و کردم ، من باید بهت بخندم ، حیف گریه ، حیفه دستمال

                                                   ریختمت تو سطل آشغال ،  حق تو همینه آشغال

رأی

مردی که بصیر  و  پُخته  باشد                 مُزد عملش به رأی و حق دِه

    حاشا که شریر و سُفله باشد                 بنما  سر  او  به رأی  لـق   لِه

خوش آمد می گوییم به: خادمان- خاضعان- حافظان- یاوران- ... – خدا باوران

بد آمد  می گوییم  به : سارقان-ساکتان-طالبان-ناکثان- ... – شریکان دزد و ...

زیباترین هما

تا  میتوان   که   پرسید  احوال  عاشقان   را             صاحبدلان    بیابید   این   فرصت   گران  را

دریا دلان   بدانید   طوفان    نوح   برجاست             در  راه  حق   بمانید   آیین  خوب   بر پاست

فرزانگان  نگاهی  سیمرغ  و  قاف  پیداست            از   دشت   دل   برانید   نامحرمان   ددان  را

آزادگان  شتابید    نور  از  حرم  هویداست              فرماندهی  نمایید   لشگر  مطیع  و  شیداست

 گر مؤمنی  بخواند  یک  آیه  از  سر   مهر              بر گرد  خود  برآرد  خورشید  و اختران  را

تا گفته شده به یاران در هسته ای چه غوغاست         از نعمت سرانه هر کس نصیب خود خواست

 افتاده ای   ز   بالا ،    افتادگی   شما   را                بر   تارکت   نشاندند   زیباترین   نشان   را

خدایا به حق خون های به نا حق ریخته شده خانه عنکبوتی آژانس را درهم ریز

                                روز امتحان

خدایا    این    یتیمان   درد   دارند               به  جـز  تـو   یـاوری  دیگر   ندارند

و آدم  روز اول غصّه خورده است               و هابیل  از  بـرای  عدل   مرده است

و موجی آمد و یک قوم  برده است              و  روح  نوح و این  دریا  نمرده است

خلیل لله سخن جز حق نرانده است               فقط  یک بُت، بتی  دیگر نمانده است 

تبر  بر  گردن  آن بُت   نهاده است               بجز حق داوری برخود نخوانده است

کلیم  و  طور  و  نوری  در  بیابان               مسیحـا   رنج   ما   آرَد   به    پایان

حبیبم یک سفر تا عرش کرده است              ردایش  بهر  حیـدر  فرش کرده است

عبایش   را   کشـد  بر  اهل  بیتش               و  خـرّم  شد  جهان از سطر و ذیلش

و  بین  نیکی  و ظلمت  نبرد  است              و  روز  امتحان  آمد ، که مرد است؟

و مهدی ع ، منتظر ، فرمان   بیاید              و   درد    بنـدگان    درمـان    بیـابـد

گفتند که " آب شرمنده عباس شد " و فتنه گران دروغی دیگر بر کربلا بستند تا غبار فتنه را غلیظ تر کنند وهدفشان " تخریب بصیرت  " 

از آب مایه نگذارید ای بی مایگان

عباس ( ع ) ادب کرد و شد " تندیس بصیرت " و به برکت وجود نازنین او بود که نوکران عاشورائیان غسل شهادت کردند و " 9 دی 1388"  شد  روز  " ترفیع بصیرت " و دعا کنیم برای تعجیل در " تشریف بصیرت ( ع ) "

ما هنوز انتقام سیلی به صورت " تکمیل بصیرت ( س ) " را نگرفته ایم اما

" الیس الصبح بقریب "

چرا رنگ از روی هر دویمان می پرد وقتی حرف از " سیلی " می شود

ما از برادرمان قابیل " سیلی " خوردیم و از قوم و خویش کودتا گرمان در

" سقیفه " و ... حتی اخیراً از باتوم به دستان هموطن مان و " سبز پوشیده "

 در لانه روباه پیر

جمعه " تمرین بصیرت " داریم و محدودمان کرده اند با " تقریر بصیرت " و این بار به جـرم نداشتن " تصویر بصیرت - کارشناسی ارشد "

و انشاءالله تعالی^ا مـردان ما  حضور خواهنـد داشت در " تبیین بصیرت "

فاعتبروا یا اولی الابصار

تسخیر لانه های جاسوسی فضایی شیطان بزرگ مستدام باد

لطفاً مراقب چشم های ناپاک که برای دیدن  کلاغ تراوا می آیند باشید 

تقدیم به محضر آقا امام حسین ابن علی ( ع )

یا شفیعاً عندالله اشفع لنا عندالله

نامه رسان

چه کسی نامۀ ما را برساند به خدا

هاتفی گفت که زحمت بدهیمش به شما

از کربلا چه خبر؟

هر روز عاشورا نیست بلکه دستور بر آمادگی برای عاشورا است

یک پیوند مناسب برای مطالعه درباره باز خوانی چند حدیث: